Op deze pagina komen interviews die bij VanVelzen zijn afgenomen de afgelopen jaren. Klik op de titel om de rest van het gewenste interview te openen. We vullen dit deel zo spoedig mogelijk verder aan, heb jij nog interviews liggen die hier niet tussen staan? Mail dan naar info@vanvelzenfans.nl en dan kunnen wij zorgen voor zo een groot mogelijk assortiment aan de afgegeven interviews.
Interview met VanVelzenFans.nl (2010)
| Wat zou je nooit aan jezelf willen veranderen? “Ik denk mijn intuïtie, die stelt me maar zelden teleur dus daar ben ik heel erg blij mee. Bijvoorbeeld een beslissing om aan The Voice mee te doen, dat voelde gewoon goed. Ook al wist ik dat het een risico zou zijn, het programma kan ook floppen en dan zit ik er ook net zo hard in en aan vast. Mijn intuïtie is iets wat me helpt bij het nemen van alle beslissingen, dat is niet iets wat ik zou willen veranderen, of in ieder geval niet kwijt zou willen.”Wat voor saus heb je het liefst bij je patat? “Ik at vroeger altijd oorlog, dus pinda saus en mayonaise, maar ik ben een grote Heinz Ketchup fan dus als ik tegenwoordig frietjes eet – en je wil een beetje gezond doen dan kun je beter geen pinda saus en mayonnaise nemen – dan is het ketchup. Maar dan wel Heinz.” Als je met de band in 1 huis zou wonen, wat zou dan de taakverdeling in klusjes zijn? Hoe had je geheten als je een meisje was? Wat is het gevaarlijkste wat je ooit hebt gedaan? Wat is de vreemdste plek waar je ooit in slaap bent gevallen? Welke mannelijke eigenschap heb je totaal niet? Wat is het eerste wat je doet als je opstaat? Wat staat er standaard in je koelkast? Wat is het meest beluisterde nummer in je iTunes / iPod / iPhone? Heb je (ooit gedacht aan) tattoo’s of piercings? Wat voor ringtones heb je? Bewaar je fan-cadeautjes als brieven en tekeningen? Wat is het leukste wat je ooit voor je verjaardag hebt gekregen? Kun je voor VanVelzenFans.nl nog één keer uitleggen waarom het VanVelzen zónder spatie is? |
– 2006 –
Who The Fuck.. (2006)
| Who the fuck…? “Ik ben een 28-jarige zanger, componist en performer. Ik heb jarenlang in Crazy Pianos gespeeld in Scheveningen. De afgelopen maanden heb ik echter mijn eigen album op mogen nemen, samen met Holger Schwedt, de producer van Bløf en Di-Rect en John Ewbank, die ook de liedjes voor Marco Borsato schrijft.”Wat is de VanVelzen sound? “Het is lekker klinkende poprock. Met veel piano erin, want dat is het instrument dat ik zelf speel. Mijn sound is een soort mix van U2, Keane en Coldplay. Dat zijn dan ook direct de bands die ik bewonder.” Wanneer komt je eerste single uit? Op welk publiek mik je? En over een jaar vul je Ahoy? |
– 2007 –
Roel van Velzen en de Leugendetector (2007)
| Ineens was hij daar: de 1.50 meter lange zanger Van Velzen (28) scoorde een dikke hit met zijn single Baby get higher, stal de show bij de TMF Awards, en zijn debuutalbum Unwind ligt op 16 maart in de winkels! Waar een kleine man groot in kan zijn…Door Anne Broekman. Fotografie: Bop Mulder. Visagie: Alexandra Leys @ House of Orange.
Wil je de nieuwe Jamie Cullum worden? Je doet ook aan caberet. Vind je jezelf grappig? Heb je een verslaving? Ben je weleens vreemdgegaan? Heb je vaker sex sinds je bekend bent? Slaap je met een knuffelbeest? Vraag je weleens om kinderkorting? Heb je er een hekel aan om opgetild te worden? Mag jouw vriendin hoge hakken aan? Word je moe van mensen die alsmaar vragen stellen over je lengte? Heb je weleens een black-out gehad op het podium? Heb je ooit gesext op je eigen muziek? Heb je ooit drugs gebruikt? Ben je bijgelovig? Ben je weleens jaloers op het succes van andere muzikanten? Kun je dansen? Epileer jij je neusharen? Heb je ooit iets gedaan waar je nu veel spijt van hebt? Playback je weleens? Vind je Cosmo’s verslaggever leuk? |
Interview Sentimento (2007)
| VanVelzen is nog maar net hersteld van zijn eerste echte kennismaking met zijn publiek tijdens zijn cd-presentatie en chilled nog even na op de bank met Sentimento.nl.Album presentatie “Ik ben eigenlijk nog een beetje aan het bijkomen van vrijdag. Ik kan het nauwelijks bevatten wat daar is gebeurd. Er waren 1200 man speciaal voor mij gekomen, dat is onvoorstelbaar. Op mijn website en op hyves heb ik een hoop virtuele fans, maar of die ook naar een show komen kijken weet je niet. Nu zag ik er dus een hoop. Het was een mix van jong en oud. Dat was leuk om voor het eerst echt te zien. Als dan ook je familie en vrienden erbij zijn, besef je wel dat je iets heel moois aan het doen bent.” “Het was echt een droom, echt te gek.” Roel is even stil aan genieten: ”Ik denk er nu ook weer even aan terug. Het voelde echt als een kroon op het werk van ons team. We hebben er allemaal erg hard aan gewerkt om zo ver te komen. Vrijdag had ik ook echt het gevoel van; wauw, het is gelukt!” “Het is ook zo lekker om je eigen nummers te spelen. Tijdens mijn shows ga ik dat natuurlijk vooral doen. Daarnaast wil ik ook nog een stuk of drie nummers spelen van mijn helden: Keane, U2 of Ben Folds Five bijvoorbeeld. One Angry Dwarf Sinds 16 maart ligt het album in de winkel. In deel 2 van het interview met VanVelzen sprak Sentimento.nl over zijn droomscenario, hoe het begon bij Crazy Pianos en de toekomst. Is hij bang voor een VanVelzen overkill? Droomscenario Crazy Pianos VanVelzen overkill Concert at Sea Pinkpop en North Sea Jazz |
Interview met MusicFrom.nl (2007)
|
Supertrotse VanVelzen blikt vooruit
We kunnen al een tijdje niet om hem heen. Zeker sinds de release van zijn debuutalbum ‘Unwind’ kun je haast geen krant openslaan of muziekmagazine checken of VanVelzen staat er wel in. Het is hard gegaaan met Roel van Velzen, heel hard. De Rotterdamse pianist en zanger maakte lange tijd deel uit van de muzikale staf in Crazy Pianos in Scheveningen. Als Van Velzen scoorde hij echter twee Engelstalige hits, zulke grote hits zelfs, dat hij wel met de feestband moest stoppen. Roel van Velzen won in april zelfs de Schaal van Rigter, omdat zijn eerste single ‘Baby Get Higher’ in 2006 de meest gedraaide Nederlandse plaat op 3FM was. Momenteel is VanVelzen een zekerheidje in de line-up van veel grote festivals. Zo staat de man met de piano op zaterdag 30 juni op het met 55.000 man stijf uitverkochte Concert At Sea. Op de Brouwersdam staat hij naast de mannen van Blof, die hij al jaren bewondert. Een dag eerder speelt hij met Blof en De Dijk op het Betuws Spektakel. Wij besloten Roel maar eens aan de tand te voelen in de rubriek De Tien Van. Wanneer ben je begonnen met muziek? Door wie ben je beïnvloed?
Kun je wat kenmerkends over je album vertellen? Soms duizelde het me helemaal van de mogelijkheden. Naast de composities en de keuze van welke liedjes de plaat “halen”, kan je die liedjes ook nog op 100.000 manieren laten klinken. In de laatste dagen voor de deadline sliep ik zelfs slecht. Dan werd ik wakker met een nieuw idee, of een wijziging. Tot het moment kwam dat we moesten roepen: “klaar!”. Toen was er weer rust in mijn hoofd: we kunnen er niks meer aan veranderen. Vind je het af en toe niet eng, hoe hard het met je carrière gaat?
Je staat nu zowat elk weekend op een festival, is de spanning er al af? Welk festival is nog altijd een droom die in vervulling mag gaan? Kom je nog wel toe aan het schrijven van nieuwe nummers en kunnen we een tweede album verwachten? Wat is het leukste wat iemand tijdens een optreden tegen je riep? Gaan we VanVelzen ook in andere landen zien? Wat zijn je favoriete Nederlandse bands? |
Interview met Smash.fm (2007)
Door: Imke Balk Roel van Velzen, geboren op 20 maart 1978, is al van kleins af aan druk bezig met muziek. In september 2006 kwam Roel met zijn eerste single ‘Baby Get Higher’ dat een groot succes werd en van deze kleine man een grote opvallende verschijning maakt. Je hebt nu een album uitgebracht en een aantal singels, is dit waar je altijd van hebt gedroomd? Had je ooit gedacht dat ‘Baby get higher‘ zo’n succes zou zijn? Je bent in een korte tijd heel erg bekend geworden, heeft dat je leven erg veranderd? Je vind niet dat er nadelen zijn aan het bekend zijn? Is het beroemd zijn zoals je had verwacht? Misschien dat de mensen om jou heen er meer van verwachten dan jij zelf? Waarom heb je ‘Shine a little light’ gekozen als nieuwe single? Wat had je gedaan als je geen muziek zou maken? Heb je die studie Communicatie afgemaakt? Hoe is jouw muziek te onderscheiden van muziek van anderen? Wat zou je nog heel graag willen doen tijdens je carrière? Heb je ook een voorkeur voor een stadion? Denk je dat er een stadionconcert gaat komen? Wat is het leukste wat je hebt gedaan in je carrière dat je altijd bij zal blijven? Wil je nog lang zo door gaan? Kunnen we op een kort termijn een nieuw album van je verwachten? Dus er wordt al hard aan gewerkt? Heb je ooit iets gedaan waar je nu nog spijt van hebt of waarvan je denkt, ‘dat had ik anders moeten doen’? Ben je gelovig? Heb je nog een boodschap voor de luisteraars? |
Op de drums… Rudi VanVelzen! (2007)
| Rudi Andres Sibma, zoals hij echt heet, is de drummer bij VanVelzen. De jonge Hagenees kan naast drummen ook een aardig nootje bassen en zingen. Reizen en lachen zijn een paar van z’n andere hobby’s. Reizen gaat momenteel per tourbus door Nederland en lachen doet Rudi eigenlijk altijd. Op de vraag ‘Wat doe je?’ antwoordt de vrolijke drummer: ‘Ik ben nu een vragenlijstje aan het invullen’. Dus laten we Rudi maar gewoon zelf aan het woord…
Rudi, hoe kom je in de band van VanVelzen terecht? Wat deed je voorheen? Jouw favoriete nummer van Unwind is… Wat is jouw absolute VV hoogtepunt tot nu toe? Hoe leuk is het om met VanVelzen op het podium te staan? Pssst…Rudi, heb je nog een leuk tourverhaal? Tot zover de ClubTour met Rudi. Binnenkort lees je ook introducties met gitarist Xander VanVelzen en bassist Carlos VanVelzen. |
“Hitkrant” (2007)
| Zonder navigatiesysteem is VanVelzen reddeloos verloren, maar in muziekland weet hij feilloos de weg naar de top te vinden. Tijd om die Roel eens wat BUNR-ing vragen te stellen.Denk je dat jij jezelf meer moet bewijzen vanwege je lengte? ’Nee. Dat heb ik vroeger wel gevoeld, maar nu niet meer. Het gaat om mijn liedjes. Als die niet goed zouden zijn, werden het geen hits. Veel mensen weten niet eens dat ik het ben als ze mijn muziek horen.’ Heb je nare eigenschappen? Wat is de stomste vraag die je tot nu toe is gesteld? Wat vind jij een afknapper bij een meisje? Ben je ooit met de politie in aanmerking geweest? Verder strafbare dingen? Wat zou je nooit doen voor een fotoshoot? Waar ben je het meest trots op? Had je langer willen zijn? Wie is de meest overgewaardeerde artiest? Van wie had je vroeger posters? Wie is je aardigste collega-artiest? Waar ben je slecht in? Op welke partij heb je de laatste keer gestemd en waarom? Op welke babe was (of ben) je verliefd? Ben je een billen- of een borstenman? |
Op de gitaar… Xander VanVelzen! (2007)
| De gitaar bij VanVelzen wordt gespeeld door Xander Laurens Hubrecht. Een zeer ervaren muzikant die al heel veel mooie dingen op en naast het podium heeft gedaan. En ook met al veel bekende mensen heeft gewerkt. Daarom hoor je van Xander ook zo’n gevarieerd gitaarspel, soms rauw en rechtdoor, dan weer heel lief en subtiel. Naast gitarist is Xander de tweede stem bij VanVelzen, want zingen kan hij ook. Verder werkt de alleskunner als componist en weet hij als producer de weg tussen alle schuifjes in de studio. Wat hij allemaal precies doet en hoe leuk het bij VanVelzen is, vertelt Xander je zelf.
Xander, hoe kom je in de band van VanVelzen terecht? Wat deed je voorheen? Jouw favoriete nummer van Unwind is… Wat is jouw absolute VV hoogtepunt tot nu toe? Qua optredens denk ik dat Beatstad wel een blijvertje is in mijn geheugen. Het gevaar is soms dat er bij grote optredens te veel druk vooraf wordt gelegd en dan de spontaniteit in de weg zit. Bij Beatstad was het juist heel ontspannen allemaal en het weer hielp ook enorm mee. Hoe leuk is het om met VanVelzen op het podium te staan? Oh ennuh Xander…heb je nog een grappig VanVelzenverhaal? Maar helaas, nadat we een paar liedjes gespeeld hadden was het duidelijk dat dit een volslagen verloren wedstrijd was. We hebben amper een das gezien, want iedereen stond met zijn rug naar ons toe. |
VV-interview (2007)
| Van velzen interview geschreven door Bas & Patricia zaterdag, 05 mei 2007 1.hoe oud bent u?2.wat Is uw lievelingseten? 3.wat voor niveau deed u op de middelbare school? 4. waar woon je? 5.wat is u dieptepunt in uw leven? 6.wat is u hoogtepunt in uw leven? 7.hoeveel verdient u ongeveer per optreden? 8.wat wou u vroeger worden? 9.hoeveel keer treed u per jaar op? 10.wat was vroeger je lievelingsvak? Antwoorden 1.29 2.thais 3.havo 4.amsterdam,twee weken en daarvoor woonde hij in Rotterdam. 5.afkloppen, het gaat goed. 6.zoals zijn leven nu is . 7.verschillend 8.in de reclamewereld. 9. honderd keer per jaar. 10.Geschiedenis Hij is heel klein maar het was wel leuk. Het was top. De razende reporters. |
MijnNL (stadsmagazine van Den Haag) (2007)
| Het is snel gegaan met Roel van Velzen. Twee jaar geleden speelde de pianist/zanger nog in Scheveningen bij Crazy Pianos. Inmiddels heeft hij een nummer 1-album op zijn naam staan en is Roel van de anonimiteit overgewandeld naar BN-status. ‘Sta ik te tanken, wil er iemand met me op de foto.’‘Mijn telefoon zit vol melodietjes die me te binnen zijn geschoten toen ik in de auto zat’
Naar welke muziek heb je vandaag geluisterd? Wanneer krijgt muziek van jou de volle vijf sterren? Je hebt jezelf leren spelen op gitaar, piano en drums. Dat is inclusief de beheersing van notenschrift? Pardon, Roel van Velzen die jarenlang bij Crazy Pianos speelde, op de piano improveseert tijdens De Wereld Draait Door en een succesvol album afleverde, kan geen noten lezen? Hoe maak jij dan muziek? Heb je een voorbeeld van zo’n zin? Je hebt jarenlang bij Crazy Pianos gewerkt. Hoe zou je die tijd omschrijven? Tussen die roes moet toch één hoogtepunt zitten? En dat terwijl je ooit gewoon nog student in Rotterdam was. Hoe bedoel je? Herinner je het moment nog waarop je dit besefte? Hoe ziet dat nieuwe leven eruit? In je biografie op je site heb je staan dat je 1 meter 50 bent. Waarom heb je dat genoemd? Wanneer ontdekte je dat je op die manier grappenmakers voor kon zijn? Waarom ben je zo klein? Ben je er boos over geweest? Had je geldingsdrang? Is die wil om jezelf te bewijzen ook een drijfveer achter het succes dat je nu hebt? Het kan dus ook ineens weer over zijn? En dan? Bio Roel van Velzen Geboren Carrière |
‘Mijn leven is één groot jongensboek’ (2007)
| Het is snel gegaan met VanVelzen. Een jaar geleden had nog nauwelijks iemand van die kleine zanger achter de piano gehoord, nu prijkt zijn naam regelmatig in de hitlijsten, sleepte hij dit weekend een TMF Award in de wacht en is hij begonnen aan zijn eerste clubtour, waarbij hij morgen Leeuwarden aandoet. ,,Mijn leven is momenteel één groot jongensboek.’’ RIANNE KRAMER
Pas nog zag de 29-jarige VanVelzen de beelden terug van zijn optreden tijdens de TMF Awards, vorig jaar oktober. Dit optreden betekende min of meer de doorbraak van de zanger en zijn band. ,,Dat is nu 365 dagen geleden, maar het lijkt zoveel langer! Dat komt doordat er ontzettend veel gebeurd is het afgelopen jaar.’’ Zo bracht hij de succesvolle singles Baby get higher, Burn en Deep uit, stond hij op meerdere festivals en lag dit voorjaar het debuutalbum Unwind in de winkel. Afgelopen weekend won hij voor dat album een TMF Award. Van alle indrukken en ervaringen het afgelopen turbulente jaar, staat het Concert at Sea in Zeeland VanVelzen nog het meest bij. Vijftigduizend man stonden er voor hem. ,,En dat terwijl ik een jaar ervoor nog tussen het publiek stond, heel bizar.’’ Toen hij er als bezoeker was, was Unwind net afgerond. ,,Er werd tegen me gezegd: ‘Volgend jaar sta jij er joh’. Yeah right, dacht ik dan. Maar ze kregen gelijk.’’ Jongensdroom Met zijn muzikale carrière is een jongensdroom van VanVelzen uitgekomen. Roel van Velzen, zoals de zanger officieel heet, groeit op in Delft. Als jongetje al staat hij met een plastic gitaartje voor de spiegel en imiteert interviews met TMF. Op de middelbare school speelt hij in diverse schoolbandjes. ,,Toen wist ik al: ik hoor thuis op het podium.’’ Als hij aan zijn studie Communicatie in Rotterdam begint – ,,een back-up plan, voor als mijn muzikale carrière zou mislukken’’ – neemt de muziek een steeds prominentere plek in. Met zijn band The Goldfish wint hij in 1999 de Heineken Student Music Award. Drie jaar later maakt VanVelzen deel uit van theatergroep Op Sterk Water en wordt hij vaste pianist bij de Scheveningse pianobar Crazy Pianos. Zijn studie besluit hij vanaf dat moment te laten voor wat het is. ,,Mijn droom bleek namelijk steeds echter te worden.’’ Dat wordt het helemaal als VanVelzen begin 2005 wordt opgemerkt door drie grote Nederlandse producers. Holger Schwedt (Di-rect, Bløf), Nando Eweg (Di-rect, Birgit) en John Ewbank (Marco Borsato) zien wel wat in het bijzondere stemgeluid en de energieke live optredens van de kleine zanger. ,,Fantastisch natuurlijk. Muziek maken deed ik in de eerste plaats voor mezelf, maar het is hartstikke te gek dat anderen mijn muziek ook mooi vinden. Dat is een absolute bonus.’’ De eerste single Baby get higher werd vorig jaar goed ontvangen en ook Burn en Deep rolden de top20 binnen. Deze maand verscheen zijn single Shine a little light, die inmiddels in de top 100 staat. En Unwind viel dus in de prijzen. Dit succes heeft VanVelzen niet geheel aan zichzelf te danken, vindt hij zelf. ,,Succes is een magische combinatie van talent, hard werken, geluk en de juiste mensen om je heen hebben. Mij is dat allemaal gegund. Wat dat betreft is mijn leven momenteel één groot jongensboek.’’ Het grootste compliment dat je de zanger kunt geven is dat zijn muziek ‘on- Nederlands’ klinkt. ,,Dat is een grote eer voor de componisten, de producers én voor mijn uitspraak.’’ Kantoor Nu zijn muzikale carrière zich in een sneltrein bevindt, is er veel veranderd voor VanVelzen. ,,Voorheen was ik negentig procent van mijn tijd met muziek bezig, de resterende tijd ging in regelwerk zitten.’’ Nu is het omgekeerde het geval; de muziek is naar de achtergrond geslopen. ,,De meeste tijd breng ik door op het kantoor van mijn manager.’’ Dat moet een teleurstellende ervaring zijn, voor iemand die helemaal voor de muziek gaat. VanVelzen: ,,Naast muzikant ben ik een controlfreak. Ik wil weten wát er gebeurt en graag grip houden op mijn carrière. Dat vergt tijd, zeker omdat alles nieuw voor me is. Maar ik kies er zelf voor bestuurder van de trein te zijn, dan is dit een logische consequentie. Bovendien is het van tijdelijke duur; ik ben al bezig de balans terug te brengen.’’ Inmiddels heeft VanVelzen de aftrap gegeven voor zijn Clubtour Unwind. Speelde hij de afgelopen zomer vooral op festivals; bij de clubtour is sprake van een intiemere setting. ,,Dat vraagt om een andere show. Ik wil tijdens deze tour meer de diepte ingaan. Er wordt meer gedaan met licht en decor en ik wil liedjes net even anders gaan spelen. Hoe? Dat zeg ik niet. Dat kán ik ook niet zeggen omdat ik het spontaan wil houden. Laat ik het zo zeggen: ik ben een man van improvisatie.’’ Ook zal hij twee nieuwe nummers spelen. Wellicht zijn het liedjes die op zijn nieuwe album zullen verschijnen, waaraan VanVelzen werkt. Die cd moet volgend jaar uitkomen. ,,Wat voor album het wordt? Daar kan ik niets over zeggen, maar het wordt zeker geen Unwind 2.’’ |
Herkend tot bij de pomp (2007)
| Interview DAG. > Sinds zijn doorbraak met ‘Baby Get Higher’ is hij overal. > Nu maakt VanVelzen een clubtour.Met welk liedje zou je vandaag beschrijven? ‘Shine a little light, mijn nieuwe singel. Het is een feelgoodliedje en vandaag is het een mooie dag. Ik voel me goed!’ Het is nu een jaar geleden dat je hit ‘Baby Get Higher’ werd uitgebracht. Hoe heb je het afgelopen jaar beleefd? Begint dat al te vervelen? Kun je dat geregel loslaten? Is er een verschil tussen Roel zijn en VanVelzen zijn? Zie je jezelf als pianist of als zanger? Heb je nog wel tijd om lekker thuis piano te spelen? Wat kunnen we verwachten van je clubtour? |
– 2008 –
‘Muziek is geen wedstrijd’ (2008)
| door Jochem Geerdink Geplaatst op woensdag 27 februari 2008 om 09:18 Titelsong film Zomerhitte nieuw hoofdstuk in succesverhaal VanVelzenNa een succesvol debuutjaar dendert VanVelzen in 2008 op volle kracht door. Voor VanVelzen was 2007 een schitterend debuutjaar. Nu komt hij met ‘When Summer Ends’, de titelsong voor de nieuwe Nederlandse film Zomerhitte. Daarnaast gaat hij op 5 mei het land in als Ambassadeur van de Vrijheid. Voldoende reden voor een interview. Konden wij direct excuses aanbieden voor het feit dat deze krant half januari de Popprijs 2007 onterecht aan VanVelzen toeschreef. Toen werd je wakker gebeld door Giel Beelen… Zou je een terechte winnaar geweest zijn? Wordt 2008 een nóg mooier jaar voor je dan 2007? Hoe kwam zij bij jou terecht? De song is Engelstalig. Ik was juist benieuwd hoe je in het Nederlands zou klinken. Je bent daarnaast dit jaar Ambassadeur van de Vrijheid. Wat heb jij zelf met oorlog? Je gaat met een helikopter langs de festivals in Rotterdam, Utrecht, Leeuwarden en Wageningen. Hoe zit het met jouw vliegangst? Tenslotte: wat doe jij het weekend van 30 en 31 mei en 1 juni? |
‘Interview Life & Cooking’ (2008)
| Van zijn lengte moet hij het niet hebben. Van zijn muziek echter wel. De kleine man met de grootse muziek Roel van Velzen staat op het punt zijn debuutalbum ‘Unwind’ uit te brengen. Zondag was Roel in Life & Cooking te gast en zong hij zijn nieuwe single ‘Burn’.Groot geworden door klein te blijven! Op jonge leeftijd werd duidelijk dat Roel nooit de langste van de klas zou worden. De botafwijking, die bij Roel werd geconstateerd, zorgde ervoor dat zijn botten niet verder groeiden. Tegenwoordig is z’n 1 meter 50 een deel van z’n image geworden en kan je niet meer om hem heen. Elk nadeel heb z’n voordeel… heeft ook Roel moeten denken, want wat voorheen in z’n nadeel werkte, werkt momenteel in zijn voordeel. ‘Muziek is mijn wapen geweest om met mijn lengte om te gaan. Mijn lengte heeft mij extra bewijsdrang gegeven. Maar het was een lange weg om te komen waar ik nu sta’’ aldus de zelfverzekerde Roel in een eerder interview. “Ik heb het in alle bladen vertelt. Maar op een gegeven moment ben je er klaar mee en moet het over de muziek gaan.” aldus VanVelzen. Muziek is z’n lust en z’n leven. Roel kreeg het musiceren van huis uit mee. Vader van Velzen componeerde o.a. liedjes voor Trijntje Oosterhuis en Rob de Nijs. Tijdens zijn schoolloopbaan was Roel lid van diverse bandjes en schreef hij de muziek voor de schoolmusicals. En ook op het podium deed de kleine muzikant het goed. Met cabaretgroep ‘Op Sterk Water’ trad hij o.a. op het muziekfestival Lowlands op. Na zijn studie maakte hij deel uit van de swingende ‘Crazy Pianos’. De geboren Delftenaar timmert momenteel lekker aan de weg en is stijgende in de hitparades. Met zijn single ‘Baby get higher’ wist hij de top tien te bereiken. En ook zijn nieuwe single ‘Burn’ belooft heel wat. Op 16 maart a.s. komt Roel z’n debuutalbum ‘Unwind’ uit. Samen met producers John Ewbank (Marco Borsato), Holger Schwedt (Anouk, Bløf) Nando Eweg (Di-rect, Birgit) wist hij z’n eerste album te realiseren. Roel: Mijn artiesten naam is VanVelzen. Die naam klinkt lekker Nederlands en stoer. Ik heb momenteel een single uit ‘Baby, get higher’ en ‘Burn’ is mijn nieuwe single. Ik zou het liefst willen dat mijn album morgen in de winkel ligt. Ik ben er echt heel trots op.” Je hebt met John Ewbank en Cor Bakker gewerkt. Hoe was dat? |
Duo-Interview met Sophie Hilbrand (2008)
Afgelopen maandag ging Zomerhitte in première, de film van Monique van de Ven naar het boek van Jan Wolkers. Vandaag kan heel Nederland er naar gaan kijken. De plaatjes van het eiland Texel zien er mooi uit, maar verhaaltechnisch rammelt er her en der nog wel wat. Ligt niet aan de filmmakers. Die hebben met het bronmateriaal dat ze hadden het beste gemaakt wat ze konden. Wij vroegen aan Sophie Hilbrand (Kathleen in de film) en Roel VanVelzen (titelsong When Summer Ends) wat zij er van vinden.  Sophie, wat vind jij van het verhaal? “Ik heb aan Monique van de Ven gevraagd waarom ze juist dit boek van Wolkers wou verfilmen. Ze zei dat het kwam omdat ze het liefdesverhaal dat er in zit zo mooi vindt. Dat kan ik heel goed snappen, want de hoofdpersonen zijn enorm tot elkaar aangetrokken maar vertrouwen elkaar niet. Dat maakt de relatie interessant en uiteindelijk dus ook de film. Ik snap wat je bedoelt als je zegt dat het misdaadverhaal wat dun is… Hmmm, wat kan ik er over zeggen? Nou ja, ik snap wat je bedoelt!”Roel, wat vind jij er van? “Ik vind het echt een hele mooie film. En dat zeg ik niet omdat ik aan de soundtrack heb bijgedragen. Eindelijk weer eens een Nederlandse thriller die er toe doet.” Vind je niet dat juist het thrillergedeelte een beetje mager is? Sophie, is dit een eenmalig acteeruitstapje? Of heb je de smaak te pakken? |
Op de bas.. Carlos VanVelzen! (2008)
| Een tijdje terug zijn we hier een voorstelronde begonnen voor de muzikanten in VanVelzen’s band. Eentje had je er nog tegoed. Tijdens de ClubTour, in Tivoli, vertelde VanVelzen op het podium hoe hij bassist Carlos had ontmoet. Een mooi verhaal over schaatsen vroeger in Delft volgde. Uiteindelijk ontmoette hij op het ijs een jonge gast met rastakapsel: ‘Hoi ben jij Carlos?’, ‘Nee ik ben de broer van Carlos’, was het antwoord. Tijd dus voor een echte introductie!De bas bij VanVelzen ligt in handen van Carlos C. Lake. De man uit Den Haag heeft al een hoop mooie dingen gedaan op muziekgebied. Hij speelt niet alleen de elektrische bas, maar staat ook graag naast de contrabas, zoals in de akoestische set tijdens de ClubTour. Zingen kan Carlos ook, dus een tweede of derde stem kost op het podium geen enkele moeite. En trouwens, van een beetje swingen is ook wel aan hem besteed, daarom doet Carlos graag met VanVelzen het ‘Baby Get Higher–dansje’ aan jullie voor… Dames en heren: op basgitaar Carlos VanVelzen!
Carlos, hoe kom je in de band van VanVelzen terecht? Wat deed je voorheen? Jouw favoriete nummer van Unwind is… Wat is jouw absolute VV hoogtepunt tot nu toe? Hoe leuk is het om met VanVelzen op het podium te staan? Pssst…Carlos, heb je nog een leuk VV verhaal? |
Muziekrecensie.nl (2008)
| VanVelzen, Roel van Velzen is de naam. De geboren artiest is, volgens eigen zeggen, op zijn best, mooist als hij op het podium staat. Wij spraken hem op Dauwpop over de invloed van zijn vader op zijn muziekcarrière, ‘Unwind’ en de toekomst.Je album trapt af met ‘Unwind’. Waar staat ‘Unwind’ voor jou voor? “Unwind is de titeltrack en gaat erover dat de boog niet altijd gespannen kan staan. Er moet ook tijd zijn om te relaxen. Dat is wat ik bijvoorbeeld vind in de muziek. Daar kan ik alles in kwijt. Dit nummer staat vooral voor ontspanning. De mooiste regel van het album zit in ‘Unwind’: ‘all heart no mind’.” “Ik heb dat wel vaker met zinnen of uitdrukkingen. Soms hoor ik een zin en dan denk ik van die zin verdient een liedje. Daar moet ik dan een liedje over schrijven. Zo vond ik bijvoorbeeld ‘I’ll Stand Tall’ een krachtige uitdrukking.” Is dat überhaupt te bereiken, ‘all heart no mind’? Waar geef je veel geld aan uit? Hou je van kleine of grootte vrouwen (qua lengte)? Ben je snel aangebrand? Verlang je nog ergens naar? Met ‘Waiting For The End’ zeg je zoveel als dit is het einde van het begin. Het betreft je demo waarmee je naar buiten trad. Welke periode heb je hiervoor afgesloten? Je trad lange tijd op bij De Wereld Draait Door (einde van de maand). Waarom ben je daarmee gestopt? Wanneer voel jij je zeker? Ben je een ochtendmens? Hoe belangrijk is je vader voor je muzikale carrière geweest? Hoe ver ga je voor een geslaagde carrière? In hoeverre is ‘Unwind’ autobiografisch? Dat proces kom je vaker tegen op het album. Zo heb je ‘Someday’ liggend ingezongen. Wat mogen de mensen verwachten van Roel van Velzen on stage? Hoe ervaar je de ‘spotlights’? Zijn er al plannen voor een vervolg op ‘Unwind’? |
VV achter de schermen: Kleding (2008)
| VanVelzen staat veel in de belangstelling. Dan zorg je ook dat je er top uitziet. Haar in de plooi, toffe schoenen en altijd de juiste broek, stoer shirt of cool hemd. Dat doet VanVelzen niet (helemaal) zelf. De kleding van VanVelzen wordt verzorgd door Annette Rutten. Als styliste zorgt zij dat VV en band altijd in de juiste combinatie het podium op gaan. Hoe dat werkt? Annette legt uit.
Looks, karakter en fantasie En je eigen fantasie? Het oog van de styliste reikt verder dan alleen de persoon in kwestie. Ze kijkt altijd naar het grote plaatje. Want de juiste kleding versterkt je uitstraling en onderstreept je karakter. Dat betekent ook dat Annette veel van mode weet, maar ook het een en ander over VanVelzen als persoon. ‘Klopt, want het gaat niet echt om mode, maar veel meer over karakter.’ Je bent wat je draagt Natuurlijk kleedt VanVelzen zich wel elke dag zelf aan, net als ieder ander. Maar, zegt Annette: ‘Je weet ’s avonds nooit wat je de volgende dag aantrekt, omdat je nog niet weet hoe je je voelt wanneer je wakker wordt. Daarom stel ik een garderobe samen voor elk moment en voor elke bui. En ja, dan wordt er wel eens gebeld over wat de juiste kledingkeuze zou zijn.’ De juiste keuze Alles hoort in de sfeer zijn die bij VV past. Kleding van nu, met mooie materialen. Het moeten stukken zijn die de bandleden tof staan en die ze allemaal graag (zouden) dragen. De merken moeten eigenlijk net als VV zelf karaktervol zijn, met een eigenzinnige insteek. Zes topmerken van eigen bodem ‘Het zijn allemaal Nederlandse merken, met fijn contact én verstand van muziek! De combinatie ervan past perfect. Je kunt zien dat ze alle vijf kleding maken die voor iedereen geschikt is. Het is superdraagbaar. En als iets niet helemaal past, wordt het door een en dezelfde kleermaker op maat gemaakt. Dat werkt perfect!’ VanVelzen én band Een gat op CAS Een gratis advies |
Terug én vooruitblikken – Kidsweek (2008)
| Interview – Het is snel gegaan met Roel VanVelzen. Inmiddels heeft hij een nummer 1 – album op zijn naam en veel grote optredens op zijn CV. When The Summer Ends, de titelsong van Zomerhitte, was zijn laatste grote hit. Hoog tijd dus om de kleine zanger het hemd van het lijf te vragen. – Door Anneke RuysWat is het állerleukste VanVelzen-moment ooit voor je geweest? ‘Erg moeilijk kiezen. Het voelt de afgelopen tijd alsof ik iedere dag jarig ben. Als ik toch een moment moet aanwijzen, kies ik de uitreiking van mijn gouden album, live op tv in de kwartfinale van Idols. Echt een kroon op mijn werk.’ Aan welk moment van je leven wil je nooit meer terugdenken? Je hebt al heel erg veel bereikt. Welke grote droom heb je nog? Wat zijn je hobby’s behalve zingen? Als je je leven nog een keer mocht overdoen, wat zou je dan veranderen? Welk van je eigen nummers staat het dichtst bij jezelf? Hoe schrijf je je songs? Moet je in een rustige omgeving zijn of kun je overal schrijven? Welke van je optredens zul je nooit meer vergeten en waarom? Wat voor belangrijke tip heb je nog voor jonge beginnende zangers/zangeressen? Wat kunnen we de komende tijd nog allemaal van Roel VanVelzen verwachten? |
– 2009 –
VanVelzen wil verrassen met twee albums – NU.nl (2009)
| AMSTERDAM – Zanger en pianist Roel van Velzen is terug. Zijn band VanVelzen is uitgebreid en brengt dit jaar niet één maar twee albums uit. ”In 2008 hebben we niet veel nieuws uitgebracht, dus in 2009 wilden we met iets verrassends komen.”De twee albums -’Take me in’ en ‘Hear me out’- vormen samen een dubbelalbum, maar komen op verschillende momenten uit. ‘Take me in’ ligt vanaf vrijdag 15 mei in de winkels. ”We waren sinds 2007 zo druk met de tournee, dat het er maar niet van kwam een nieuwe plaat uit te brengen”, aldus Van Velzen. ”Wel is er in de tussentijd zo veel nieuw materiaal geschreven, dat het letterlijk en figuurlijk te veel was voor één cd.” Eigen karakter Grenzen opzoeken Nieuwe bandleden |
In één klap een ander bestaan (2009)
| Het carrièreplan dat Van Velzen vier jaar geleden op een bierviltje uittekende, is uitgekomen. Aan dromedarissen op het podium begint de zanger voorlopig echter nog niet.Even keek hij om zich heen op het podium.
Links zong voormalig Doe Maar-coryfee Henny Vrienten, rechts troubadour Frank ‘Kronenburg park’ Boeijen. Het optreden op Nederpopfestijn Vrienden van Amstel Live in januari geldt voor Roel van Velzen na maanden nog als ‘bizar’ en ‘een uitgekomen droom’. ,,Even dacht ik: wat doe ik hier eigenlijk? Het kan toch niet dat ík hier tussen die Nederlandse iconen sta? Ik ben verdwaald!’’ Maar het klopt wel: binnen drie jaar is de zanger – als artiest bekend met zijn aan elkaar geschreven achternaam – van piano-entertainer in de Scheveningse Crazy Pianos-club getransformeerd tot pop-rock-wonder van nationaal topniveau. Ook in Duitsland is VanVelzen inmiddels een gekende naam. ,,Als student speelde ik met vrienden in de groep The Goldfish. Ons repertoire: covers van de cd Pop in je moerstaal. Nummers van artiesten met wie ik nu ineens samen optrad. Mijn oude bandmaatjes stonden allemaal in de zaal. Voor mij was de cirkel toen rond.’’ Met het verschijnen van zijn tweede cd –deel één van het dubbelalbum Take me in/Hear me out– realiseert hij zich de hoge vlucht die zijn loopbaan nam nadat hij vier jaar geleden met manager Ruud Vinke zijn ideale carrière uittekende. ,,Letterlijk op een bierviltje hebben we onze plannen uitgewerkt. Heel gek om te constateren dat die hele droomlijst nu voor elkaar is.’’ De reden daarvan vat hij samen met de ‘combinatie van hard werken, geluk en talent’. ,,En met het laatste bedoel ik niet uitsluitend mijn eigen kwaliteiten, maar juist ook het hele team rond mij.’’ Met hulp van radiovriendelijke hits als Baby get higher en Burn en een reeks energieke live-optredens veranderde alles voor VanVelzen (31). ,,M’n leven vijf jaar geleden? Onvergelijkbaar met nu. Ik was vrijgezel, woonde in Rotterdam en hanteerde het motto ‘vrijheid blijheid’. Een echte student, óók toen ik niet meer studeerde. Een ander bestaan kon ik me niet voorstellen. Ik ontleende m’n identiteit compleet aan mijn werk. Ik was altijd ‘Roel van Crazy Piano’s’.’’ Tegenwoordig woont hij in Amsterdam samen met vriendin Marloes en staat hij aan het hoofd van een ploeg medewerkers die nadenken over het verder laten groeien van het ‘merk VanVelzen’. ,,Ik ben verantwoordelijk voor de inkomens van mensen,’’ zegt de werkgever. ,,Dat is een enorm verschil met vroeger. Maar het geeft me geen extra druk. Ik geniet van de diepgang in m’n werk. Natuurlijk: niet alles is verbeterd. In vergaderen ben ik bijvoorbeeld toch minder sterk dan in optreden, merk ik. Maar verder? Ik mag met mijn muziek naar het buitenland. Lekker reizen en nieuwe dingen ontdekken. Levensverrijkend.’’ De tijd dat hij ongezien in de kroeg kon doorzakken is sinds zijn doorbraak voorbij, maar VanVelzen vindt de aandacht ‘zelden vervelend’. En bovendien: VanVelzen heeft niet het postuur voor een doeltreffende vermomming. ,,Mensen twijfelen niet snel of ik het nou wél of niet ben. Mijn lengte (1,50 meter, red.) laat daarvoor nu eenmaal weinig ruimte. Op collega’s als Bas Kennis van Bløf ben ik soms best jaloers. Als hij een petje opzet, herkent niemand hem. Hoef ik niet te proberen. Hoewel, laatst sprak iemand me aan: ‘Je hoort het vast vaker, maar je lijkt enorm op die VanVelzen!’ Even viel ik stil. Toen zei hij: ‘Maar dat kan niet, want die is niet zó klein’. Geweldig.’’ Recent bracht zijn nieuwe roem de zanger ook voor het eerst in de roddelbladkolommen. Weekblad Party juichte onder de kop ‘Kapper knipt VanVelzen kopje kleiner’ om de primeur van zijn nieuwe coiffure. ,,Een verdwaalde jetsetfotograaf die blijkbaar nog plek had op z’n rolletje,’’ evalueert VanVelzen. ,,Ik kan er wel om lachen, maar ben blij dat de aandacht op dit niveau blijft. Aan paparazzi in de bosjes heb ik geen behoefte.’’ In plaats daarvan geniet hij liever van zijn nieuwe verworvenheden zoals een overlopende live- agenda, het fonkelnieuwe VanVelzen-kantoor naast de Amsterdam Arena én zijn personal shopper. ,,Pure luxe, dat laatste! Het voelt heerlijk decadent iemand te kunnen betalen die me de frustratie van een eindeloze kledingspeurtocht bespaart. Ik heb simpelweg een lastige maat. Er zijn winkels met XXS in de collectie, maar ik ben blij dat ik geen hele dagen meer hoef te zoeken.’’ Ondanks zijn opgepoetste status begint VanVelzen met zijn nieuwe album, vindt hij, ‘weer op nul’. ,,Bij mijn debuut moest ik me bewijzen aan het publiek. Nu wilde ik mezelf laten zien dat ik het weer kan. Het grote doel van doorbreken is veranderd in ‘zorgen dat je blijft waar je bent’. Maar ik wilde mezelf ook ontwikkelen als zanger en componist. Daarom moést het beter. Best eng. Want waar ik naar mijn eerste plaat bijna m’n hele leven toewerkte, had ik nu maar een jaar voor het vervolg. ,,Maar het is gelukt. Op een manier die ruimte laat voor verbetering. Ik wil bijvoorbeeld niet nu al het podium op met een 93-koppige band, een leger parachutisten en een kudde dromedarissen. Het hoeft niet over de top. Kleine stappen vooruit. Daar voel ik me prettig bij.’’ |
Als ik 1.80 m was… (2009)
| Door: Dirk Koppes Gepubliceerd: woensdag 20 mei 2009 00:21 Update: woensdag 20 mei 2009 00:21Als een komeet ontplofte VanVelzen op de Nederlandse muziekscene. Twee jaar later probeert hij zijn platina succes te herhalen. Papa Kor helpt mee. Een oproep voor 34 vrouwelijke figuranten in zijn nieuwe videoclip leverde meteen honderden reacties op. Avond na avond speelt hij voor volle zalen, en zijn tourschema in Duitsland vertoont evenmin grote gaten. Al voor het grote succes in 2006 met de single Baby get higher en het bijbehorende platina album Unwind had de Delftse pianist Roel van Velzen de kneepjes van het entertainersvak geleerd. Roels talenten werden opgepikt door mensen als popproducenten John Ewbank en Holger Schwedt. Een reeks optredens in De Wereld Draait Door betekende de doorbraak naar het grote publiek, sindsdien staat de trein niet meer stil. Het nieuwe album Take me in – acht uptempo-songs en een Beatles-achtig slotnummer – ligt deze week in de winkels.
Foto’s: Christiaan Krop De bakermat van Roels carrière vinden we deze zaterdagochtend in een Delftse flat met uitzicht naar links op de Rotterdamse Euromast en rechts de Haagse ministeries. Pontificaal in de woonkamer staan een flink uit de kluit gewassen Yamaha Motif XS8-keyboard, een Apple-computer, een Marshall-gitaarversterker en een Takstar MP3. Een complete geluidsstudio aan huis. Gelukkig is er ook een moderne glimmende keuken om de driegangenlunch te bereiden. Vader Kor van Velzen zet een oude track op, ooit afkomstig van een Philips-bandrecorder. Een klein jongetje babbelt met papa over wat ze de luisteraars zullen voorschotelen. Roodborstje? Mm, toch maar niet. Op welke school zit je, Roel? Nadenken. Stilte. Op de montessori. Uiteindelijk wordt besloten de denkbeeldige radioluisteraars een Surinaams kinderliedje voor te schotelen, waarbij jongenssopraan Roel af en toe ook nog op de mondharmonica piept. Langer dan hij zich kan herinneren, hebben VanVelzen en zijn vader samen geklooid en geknutseld in de studio, radioprogramma’s in elkaar gedraaid die niemand ooit heeft gehoord of zal horen. Roel: ‘Wij hebben altijd wel projectjes gedaan. Als er iemand jarig was, hadden we weer een aanleiding. Samen liedjes schrijven en thuis produceren. Dat ging steeds beter. Later zijn we op de viersporenrecorder overgestapt. Mijn vader stimuleerde dat we steeds verder gingen. Toen we een garage onder ons toenmalige huis kregen, had hij daar ook de auto kunnen parkeren. Dat werd een studio waar ik kon repeteren met mijn bandje. Een stimulans waar ik nog dankbaar voor ben. Tegenwoordig kan ik iets terugdoen, hem de laatste informatie doorspelen, tips over nieuwe apparatuur.’ Stimulans ‘Jij bent me wel voorbijgegaan’, probeert de bescheiden vader het enthousiasme van zijn zoon te temperen. ‘Jij speelt elke dag, ik niet. Ik heb geen zin meer om ’s nachts vier uur uit de kroeg te rollen en naar huis te gaan.’ Hij heeft zijn zoon inderdaad gestimuleerd, maar nooit het podium op gedwongen. ‘Het is tegen mijn principe om dat er in te stampen. Ik speelde constant muziek, Roel sloot zich daar automatisch bij aan. Het zit ons in de genen. Ik houd niet van ouders die bij voetbal langs de lijn staan en hun kinderen echt de grond in schreeuwen. Je moet ze losmaken, in de fik zetten. Ze moeten zelf enthousiast worden.’ ‘Die podiumdrang heb ik vanaf het begin gehad’, erkent Roel. ‘Waarschijnlijk omdat ik een ander voorkomen had dan andere kinderen. Misschien wilde ik compenseren, mezelf bewijzen. Ik weet niet of ik bij 1.80 meter lengte het muziekmaken net zo leuk had gevonden. Als puber voelde ik me alleen en onzeker, op zoek naar een identiteit. Achteraf besef je dat iedereen zo’n proces doormaakt op die leeftijd.’ Dankzij vader Kor heeft zoon Roel zichzelf drummen, piano en gitaar spelen geleerd. Een autodidact die geen noten kan lezen. Onhandig als professionele muzikant? ‘Weet ik niet. Als ik songs schrijf, registreer ik die op een dictafoon of iPhone. Dan laat ik het aan de producer horen en komen vervolgens de muzikanten erbij. Er komt geen notenschrift aan te pas.’ Soep Leuk om naar roodborstje Roel te luisteren, maar het wordt nu echt tijd voor de lunch. Als iemand van tevoren een lijstje opgeeft met niet-gewenste ingrediënten als ham, schimmelkaas en vis, begin je als hobbykok te twijfelen. Wordt dit een culinaire rampenmiddag? Dus heb ik gekozen voor een veilig mediterraan menu met lichte erwtencourgettesoep, groene asperges met merguezworstjes en als dessert een crostata met fruit (zie recept). Gelukkig blijkt Roel een ervaren koker, die al op zijn twaalfde elke woensdag thuis moest koken. ‘Zo heb ik alle standaard dingen geleerd. Beginnen met een ei en soep. Toen ik studeerde in Rotterdam, deelde ik een huis met een Italiaan en een jongen die later sommelier werd. Nou dan weet je het wel. Van hen heb ik ontzettend veel geleerd, vooral om meer aandacht te besteden aan je ingrediënten, zoals verse kruiden.’ Verse tijm en basilicum heb ik bij me, dus ik kan zijn muzikantenhart direct gelukkig maken. Deze zaterdagavond speelt hij in een grote tent in Pij-nacker, samen geboekt met Jan Smit en Belle Perez. ‘Sommige bands eten na hun optreden, ik vind het niet prettig om met een lege maag op het podium te staan. Dus proberen we altijd een gezonde hap te regelen.’ Een lunch die begint met een erwtencourgettesoep voldoet aan zijn eisen. Maar eerst de crostata. Enthousiast begint Van Velzen de appels en peren te schillen. We discussieren over wat een schimmelkaas is. Bij dit dessert hoort eigenlijk geitenkaas, maar dat durfde ik niet mee te nemen. Een veilige oude Goudse kaas moet de geitenleemte opvullen. VanVelzen geeft toe dat hij als kind een lastige eter was. ‘Mijn vader liet me torentjes bouwen met mijn aardappelen. Voilà, een taartje! Hij wist wel hoe hij het moest verkopen. Als ik dan mijn bord leegat, mocht ik op een verhoging staan en dan kreeg ik zogenaamd applaus. Hoe ver kun je je kind hersenspoelen?’
Nadat we het bladerdeegdessert in de oven hebben gedaan, gaan we verder met de soep. De courgette moet zacht gefruit worden met verse in een vijzel gestampte knoflook. Roel kent de keuken van zijn vader van binnen en buiten, maar een vijzel heeft hij niet voorhanden. De blender om de erwten met de courgette pureren levert ook nog de nodige problemen op. Uiteindelijk ontstaat een heldergroene drab, die we serveren met verse basilicum en Parmezaanse kaas. De keuken is inmiddels iets minder glimmend fris en fruitig. ‘Je mag me wel een chaotische koker noemen. Langzamerhand leert deze raschaoot dat als hij een zootje maakt hij dingen kan opruimen. Meestal is het een veldslag in de keuken na afloop. Alsof er net Koninginnedag is gevierd in Amsterdam.’ VanVelzen houdt vol dat het enorme succes van zijn debuutalbum Unwind hem niet heeft veranderd. ‘Iedereen is dan in de gloria, maar voor mij is er niet zoveel veranderd. Mijn vrienden en meisje blijven hetzelfde. Achteraf besef ik dat de boel om mij heen explodeerde met dat succes. Je leeft per dag, je wordt geleefd, maar ik denk dat ik altijd zelf heb kunnen bepalen wat er gebeurde.’ De mensen om heen merken wel dat de wereld na Unwind veranderde. Vader Kor: ‘Een beroemde zoon hebben is leuk. Het verandert mijn leven ook, ik vind het fantastisch. Maar je merkt wel dat mensen die me een tijd niet hebben gezien, eerst informeren hoe het met mijn zoon gaat. Ik word dan overRoeled, waar is de belangstelling van die vrienden voor mij?’ Roel: ‘Dit soort dingen realiseer ik me niet altijd, wat ik mijn omgeving aandoe.’ Dubbelalbum En het kan nog erger worden, als het succes zich herhaalt met zijn nieuwe album Take me in. In het najaar verschijnt het tweede deel van dit dubbelalbum Hear me out. Eerst een verzameling uptempo-songs, daarna een schrijf rustiger melancholieker songs. Vergelijk het met Bløfs Oktober(somber) en April (optimistisch) . Al klinkt VanVelzen wel heel erg anders met zijn poprocksongs, doordat hij in het Engels zingt. ‘Mensen complimenteren me dat ik on-Nederlands klink. Eigenlijk een belediging voor mijn collega’s. Alsof Nederland ondermaats is op dat gebied. Maar Nederlands zingen is voor mij geen optie, dat voelt gewoon raar. Als ik naar mezelf luister, hoor ik iemand met een accent tussen Den Haag en Rotterdam en met een binnensmondse r. Dat gaat niet werken.’
De meeste songs op de nieuwe cd klinken energiek met voor een pianist opvallend veel gitaargeweld. Hoogtepunt is Truth of the Matter, dat uitloopt in het sarcastische refrein ‘I am over you’. Rust arriveert met het bijna gecroonde slotnummer Stay a little longer. VanVelzen neemt gas terug met een in falsetto gezongen wanhoopslied. Het ontstond tijdens een bezoek aan Krezip-gitarist Jan Peter Hoekstra, ter gelegenheid van diens nieuwe Haarlemse woning. ‘We wilden niet te veel herrie maken voor de buurvrouw, het was 1 uur ’s nachts. Hij woonde daar net, we wilden haar niet inwrijven dat ze naast een muzikant woont. Dus hebben we in zijn logeerkamer met akoestische gitaar een demo opgenomen. Dat met kopstem zingen was een experiment. Later wilden we het verder uitwerken. Toch bleek de oorspronkelijke versie, de oerschets, de beste variant te zijn.’ We gaan verder met de groene asperges met merguezworstjes en tortilla met artisjokken. ‘Ik ben helemaal verzot op artisjokken’, roept Roel enthousiast. Vakkundig laat hij zien hoe je eieren moet splitsen voor de tortilla. Braaf voert hij de instructies van de chef uit. Aan tafel blijken de asperges te koud, maar de worstjes en tortilla smaken goed. ‘Als ik hier op bezoek ben, laat ik nummers aan mijn vader horen’, vertelt Roel. ‘Niet dat ik om goedkeuring vraag, al is het wel leuk als hij het tof vindt. Hij hoort meteen of ik moe was bij de opnamen, hij kent me zo door en door. Bij twee liedjes heeft hij de tekst mede geschreven. Kor is mijn basis, mijn nummer 1-fan.’ Niet voor niets staat er bij de kapstok een kartonnen billboard met een supersized portret van Roel in de garderobe. Crostata Verwarm de oven voor op 180 °C. Rol het deeg uit tot een rechthoek iets groter dan een A4’tje. Zet in ijskast. Schil de appels en peren en snijd ze in dunne partjes. Doe ze in een grote kom en besprenkel met limoensap. Snijd de kaas doormidden en vervolgens in zo dun mogelijke halvemaantjes. Neem het deeg uit de ijskast. Klop het ei los met beetje melk en bestrijk hiermee de randen van het deeg. Schik partjes appel en peer op het deeg, hou de deegrand rondom vrij. Schik de plakjes kaas tussen de partjes. Plaats de crostata in de oven en bak 15-20 minuten, tot de randen knapperig en het fruit goudgeel kleurt. De kaas dient enigszins te smelten en donkerbruin oppervlak te krijgen. Maak de siroop terwijl de crostata in de oven staat. Wrijf de peper met de suiker fijn in een vijzel. Voeg limoensap, olijfolie, zout en peper toe. Sprenkel siroop over de crostata. |
VanVelzen: “Nicht ‘tall’, aber toll” – (DE) (2009)
| Der 30-jährige Niederländer wurde durch seinen Radiohit “Baby Get Higher” bekannt. Am 14. November erscheint sein Album “Unwind” bei uns – in Roel Van Velzens Heimat wurde es schon vor eineinhalb Jahren veröffentlicht und hielt sich 57 Wochen lang in den Charts. Erfolgreich ist der 1,50 Meter große Musiker auch live: Bei seinen regelmäßig ausverkauften Konzerten singt er nicht nur, er spielt auch Gitarre, Schlagzeug oder Klavier. Hier das NDR 2 Interview mit dem sympathischen Allrounder:Du kannst so viele Instrumente spielen – warum machst Du’s auf Deinem Album nicht?
VanVelzen: Oh, das ist eine gute Frage. Weil es Leute gibt, die es so viel besser können als ich. Im Studio zu sein ist eigentlich auch nichts für mich. Wir haben drei Jahre lang an diesem Album gearbeitet, und erst als wir endlich fertig waren und die Chance hatten, die Songs live vorzustellen, war ich wirklich glücklich. Im Studio zu sein und kein Publikum zu haben fällt mir sehr schwer, weil ich sehen möchte, was passiert, wenn wir spielen und wie das Publikum darauf reagiert. Wie kam’s ursprünglich dazu, dass Du überhaupt angefangen hast ein Album aufzunehmen? Ich habe damals in einer Piano-Bar gearbeitet, die “Crazy Pianos” hieß. Darin standen zwei Flügel, und das Publikum durfte sich Songs wünschen. Ich war dort Pianist und habe mit Entertainern aus England und den USA zusammengearbeitet – sehr talentierte Leute. Ich habe dort viel gelernt. Und eines Tages war dort der Mann, der jetzt mein Manager ist, und fragte: “Warum planen wir nicht einfach ein Album?” Und ich dachte: “Ja, genau!” Wir hatten dann ein paar Besprechungen und haben eine Liste gemacht, auf der so etwas wie unser “Dreamteam” stand: Lieblingsproduzent, Lieblingsmusiker, Lieblings-Alles! Wir hatten diese Traum-Liste und haben angefangen, daran zu arbeiten. Innerhalb von drei Jahren hatten wir sie abgearbeitet und hatten das Album, das wir machen wollten. Und dann haben wir es in Holland veröffentlicht. Und hattet damit großen Erfolg… Ja, es wurde sehr schnell sehr groß. Wir haben inzwischen fünf Singles veröffentlicht, die alle sehr gut liefen. Wie ging dieser Durchbruch genau vonstatten? Das Album kam raus und hat sich wie von selbst verkauft? Nein, zuerst kam die Single “Baby Get Higher” raus. Die wurde dann im Radio gespielt. Und außerdem hatte ich kleine Auftritte als Pianist im Fernsehen. Es war eine Nachrichtensendung, in der sie über das reden, was am Tag passiert. Und immer wenn die Konversation beendet war, habe ich einen Song gespielt. Zu dem Zeitpunkt war es die bekannteste Sendung im niederländischen Fernsehen. Also kannten alle mein Gesicht, meine Single, meinen Namen – und haben dann die Verbindung hergestellt. Zusammen mit den Hits im Radio ist es so schnell so groß geworden. Und wer ist das Baby in “Baby Get Higher”? (lacht) Ich habe keine Kinder, das ist es also nicht. Ich denke, es ist immer schwer zu erklären, wovon Texte handeln. Ich finde, die Leute sollten selbst entscheiden, was ihnen Songtexte bedeuten. Aber Du hast verraten, dass Du eine Lieblings-Textzeile hast: “All heart, no mind” (“nur Herz, kein Hirn”)… Ja, das ist etwas, das ich gern anstreben würde. Ich glaube, es wäre großartig, wenn wir auf diese Art und Weise leben könnten: Immer nur auf dein Herz hören, nie auf dein Hirn. Das wäre eine Traumwelt für mich! Lebst Du nicht so in Deiner Musik? Doch, auf jeden Fall. Auf der Bühne, wenn’s um Musik geht, mit VanVelzen mache ich alles von Herzen. Sonst würde ich es nicht machen wollen. Deinen Song “Someday” hast Du anders aufgenommen als die anderen. Wie genau? “Someday” ist ja eine Ballade. Und als wir angefangen haben den Gesang aufzunehmen, klappte irgendwas nicht. Und dann meinte mein Produzent: “Du solltest weniger Kraft hineinlegen. Warum legst du dich nicht hin?” Also tat ich es, und er hielt das Mikrofon über meinen Kopf. So haben wir zumindest die Strophen aufgenommen. Solche kleinen Anekdoten habe ich im Booklet aufgeschrieben. Auch wenn ich die Texte nicht erklären möchte, möchte ich doch, dass die Leute wissen, wie der Song entstanden ist. Das Aufnehmen von “Someday” ist ein Beispiel dafür. Warum hast Du Dein Album “Unwind” (auf Deutsch: “Entspannen”) genannt? Weil ich dachte, dass dieser Titel zum Ausdruck bringt, was Musik schafft: dass du abschaltest, dich entspannst, aus allem raus bist. Auf dem Album-Cover bin ich abgebildet, wie ich versuche, ein Klavier in den Fluss zu ziehen. Wir haben uns vorher mit der Fotografin unterhalten und sie fragte: “Was wollt ihr haben? Irgendetwas, bei dem ihr euch entspannt?” Und ich sagte: “Ich möchte unbedingt ein intensives, energiegeladenes Foto. Vielleicht können wir sogar eine Axt nehmen und das Piano demolieren.” Sie hielt es für eine großartige Idee. Es war das Erste, woran wir gedacht haben, und das haben wir dann auch so gemacht. Am Anfang siehst du das Klavier noch im Ganzen, und wenn du dann das Booklet durchblätterst, wird es immer mehr in seine Einzelteile zerlegt. Ich gehe wirklich überhaupt nicht nett damit um. Deshalb spielt Deine Band die Instrumente? Das stimmt. (lacht) Auf der Bühne gehe ich auch hart mit dem Klavier um. Eine Gitarre kann zerren. Aber am Klavier, wenn ich so richtig das Adrenalin spüre, gehe ich ziemlich ab – im positiven Sinne. In Holland warst Du ja schon auf Tour… Ja, wir sind viel getourt! In dem Jahr, in dem das Album herauskam, haben wir über 140 Mal gespielt. In diesem Jahr auch noch 100 Mal. Und jetzt freue ich mich schon darauf, in Deutschland zu spielen. Wir machen spielen ja in dieser Woche schon bei einigen Radiosendern, aber ich möchte so gern das volle Programm: eine Show mit Band. Ich möchte hier wirklich gern auftreten, ich bin ein bisschen angefixt. Planst Du, auch noch in anderen Ländern als in Deutschland aufzutreten? Nein, erst mal nur in Deutschland. Einen Schritt nach dem anderen. Ich will ja nicht durchdrehen. (lacht) Der Grund dafür, dass wir jetzt hier sind, ist, dass die Leute in Deutschland “Baby Get Higher” im Radio spielen. Das ist großartig, dass wir diesen Grund haben, hier zu sein. Ich bin darüber sehr glücklich. Warst Du vorher schon oft in Deutschland? Als Kind war ich im Schwarzwald, zweimal, aber das war’s. Sonst kenne ich nur die Autobahn – auf dem Weg nach Italien. Stimmt es, dass Deutsche in den Niederlanden nicht so beliebt sind? Puh, das kann ich nicht sagen. Vielleicht in den älteren Generationen. Aber bei meinen Freunden habe sowas noch nie gehört. Natürlich gibt’s da immer dieses Fußball-Ding… Ich habe immer nur nette Deutsche getroffen und nichts dergleichen erlebt. Interessierst Du Dich auch für Fußball? Ein bisschen. Aber nur, wenn die Nationalmannschaften spielen, ich interessiere mich nicht für Vereinsfußball. Die niederländische Nationalmannschaft hat bei der Euro 2008 so gut angefangen… Ich weiß, ich weiß. (seufzt) Oh, bitte. Ich war beim Spiel gegen Italien (es ging 3:0 für die Niederlande aus, Anm. d. Red.) im Stadion – und es war wie eine Offenbarung, der neue Aufstieg des niederländischen Fußballs. Und ich hab’ mich gefreut, dass es wirklich wahr wurde. Und dann habe ich das Spiel gegen Russland gesehen (das gewann Russland mit 3:1, Anm. d. Red.). Wir hatten an dem Abend einen Auftritt, und waren schon alle in der Garderobe. Und als der Schlusspfiff fiel, mussten wir auf die Bühne gehen, und für 2.000 Menschen spielen – in Orange! Aber wir haben daraus noch eine gute Party gemacht. Ich hab’ allen gesagt: “Okay, wir werden Bier trinken und morgen erst traurig sein.” Und das hat funktioniert. Es war sogar einer der nettesten Auftritte, die wir in diesem Jahr hatten. Wohnst Du immer noch in Delft? Nein, ich wohne jetzt in Amsterdam. Nach 20 Jahren Delft bin ich nach Rotterdam gezogen, um dort zu studieren. Und nach acht Jahren dort bin ich nach Amsterdam gezogen. Was hast Du studiert: Musik? Nein, Kommunikation. Ich hätte ja gern Musik studiert, aber ich kann keine Noten lesen. Das war also keine Option. Also habe ich angefangen Kommunikation zu studieren. Ich wollte in die Werbung gehen. Willst Du das immer noch irgendwann? Oder machst Du jetzt nur noch Eigenwerbung? (lacht) Nun, ich denke, es ist praktisch zu wissen, was in den Medien und in der Werbung so passiert. Manchmal profitiere ich davon. Aber eigentlich konzentriere ich mich auf die Musik. Da Du in Deutschland noch nicht so bekannt bist, könntest Du ja jetzt mal eine Kleinanzeige für Dich aufgeben: (auf Deutsch) Holländischer Künstler sucht Publikum für einen tollen Abend mit viel Spaß und Rock ‘n’ Roll. (lacht) Genießt Du es, in Deiner Heimat ein Star zu sein? Es ist ein bisschen komisch. Ich genieße es schon. Aber vor allem lebe ich glücklich, weil ich viel Musik machen kann – und das ist nun mal das, was ich am liebsten mache. Ich genieße es nicht so sehr, ein Star zu sein wie ich es genieße, machen zu können, was ich mag. Und dass es die Leute glücklich macht, wenn sie uns zuhören. Das ist das größte Kompliment. Das motiviert mich. Wem hast Du am meisten zu verdanken? Was die Musik angeht hat mir mein Vater so gut wie alles beigebracht. Er ist wirklich so etwas wie die Basis. Er hat mich Singen gelehrt, Klavier spielen. Wir haben immer schon zusammen gesungen, und das machen wir auch immer noch. Auch für dieses Album haben wir zwei Songtexte zusammengeschrieben. Darauf bin ich sehr stolz. Aus musikalischer Sicht verdanke ich ihm viel. Es ist schön, dass wir das immer noch teilen können. Auf Deiner Internetseite hast Du Deine Bandmitglieder erwähnt: Carlos, Rudi und Xander Van Velzen. Sie sind aber nicht wirklich Deine Brüder? Nein. Aber wenn wir auf der Bühne sind, sind wir alle VanVelzen. Wenn Du VanVelzen buchst, zum Beispiel für eine Tour, bekommst Du immer die ganze Band. Ich kann es nicht ganz allein machen. Arbeitet Ihr schon an einem neuen Album? Ja. Wir schreiben Songs. Aber wir wissen noch nicht, wann wir es herausbringen werden. Erstmal sind wir hier. Und ich möchte auch viel in Deutschland sein, wenn hier alles richtig losgeht. Also bleibt uns wenig Zeit zum Schreiben und Aufnehmen. Aber wir werden sehen, was noch passiert. Ich habe gelesen, dass Du 2.000 Cover-Songs im Repertoire hast. Stimmt das? Ja. Ich habe sechs Jahre in der Piano-Bar gearbeitet und habe ein gutes Erinnerungsvermögen. Das sind die Gründe dafür. Zu der Zeit war es mein Job, und ich habe ihn gern gemacht. Wenn ich einen Song höre, kopiere ich ihn sofort. Hast Du einen Lieblingssong? Nun, es wäre wahrscheinlich was von Queen oder Police. Aber wenn ich meinen Lieblingssong aller Zeiten nennen sollte, was das Anhören betrifft, wäre das “God Only Knows” von den Beach Boys. Aber ich denke, er ist so wunderschön, dass ich ihn niemals spielen würde. Ich würde ihn nicht anfassen wollen. Ich würde sonst die Magie zerstören. Der Bonus-Track auf Deinem Album “Unwind” ist auch ein Cover: “One Angry Dwarf” von Ben Folds. Warum hast Du diesen Song ausgesucht? Ich war ganz allein im Studio und habe gerade meine Stimme aufgewärmt. Und dafür habe ich diesen Song genommen. Und der Produzent kam rein und rief: “Wow! Was ist das?” Und ich sagte: “Das ist ‘One Angry Dwarf’ (‘ein wütender Zwerg’) von Ben Folds.” Wir alle dachten dann, dass es eine nette Anspielung auf meine Größe sei, denn ich bin ja nicht gerade groß. Ich bin toll, aber nicht ‘tall’ (englisch für groß, Anm. d. Red.). Also haben wir den Song mit aufs Album genommen, es ist ein sehr kraftvoller Song. Und ich bin ein großer Ben-Folds-Fan. Das war auch ein Grund. Ist Dein Songtitel “I’ll Stand Tall” ein weiteres Wortspiel? Ein bisschen. Aber den Song habe ich eigentlich geschrieben, weil ich ein Buch gelesen und darin diese Zeile gesehen habe. Es ist so eine schöne Aussage, nicht nur weil sie ironisch auf meine Größe anspielt, sondern weil ich den Ausdruck “I’ll stand tall” (auf Deutsch: “Ich stehe aufrecht”) sehr mag. Er verdiente einen Song. Danke für das nette Gespräch! Das Interview führte NDR 2 Reporterin Kirsa Kurz am 27. August 2008 in Hamburg. |
Kleedkamergesprek (2009)
| Zonder twijfel behoort Roel van Velzen (1978) tot de meest actieve popmuzikanten van Nederland. De zanger en songschrijver lanceert dit jaar twee cd’s plus een dvd met zijn melodieuze, goed geproduceerde rockliedjes. Uiteraard heeft VanVelzen, zoals zijn artiestennaam luidt, ook de nodige optredens gepland. Hij speelt zaterdagavond op het Kempenfestival in Eersel.
Ik begrijp dat je momenteel zit opgesloten in de studio. Optreden is ook voor jou het summum van het artiestenbestaan? Je bent vooruitstrevend bezig. Je huidige album ‘Take me in’ past samen met je toekomstige cd ‘Hear me out’ plus een dvd in een speciale box. Moet je in dit download-tijdperk juist extra creatief zijn? Je hebt in amper drie jaar tijd een geweldige carrière opgebouwd. Heb jij een stevige thuisbasis waarop je in zo’n hectische periode kunt terugvallen? |
VV maakt de balans op (2009)
| En opeens was daar in 2006 Roel van Velzen met ‘Baby Get Higher’. Zijn lekker in het gehoor liggende stemgeluid maakte hem tot één van Nederlands populairste artiesten van dit moment. En het houdt maar niet op! In mei kwam zijn tweede album, ‘Take me in & Hear me out’, uit en ook deze slaat goed aan. En zijn nieuwste single, het aanstekelijke ‘Love Song’, hoor je voortdurend op de radio. En terecht, want het album is weer als vanouds goed. Vrouw.nl sprak met Roel over zijn nieuwe single, zijn relatie en het dertigersdilemma.Geen marketingtruc Ik heb met Roel afgesproken in Amsterdam Zuid-Oost, dichtbij de ArenA. Nu niet direct de meest inspirerende omgeving voor een zanger, zou je denken. Maar ‘Team van Velzen’ huist daar in een erg ruim en licht kantoor. Want, zoals Roel zelf zegt,: “Ik doe het niet in mijn eentje. Er zit een heel team achter. Als dat niet zo was, dan was ik nooit zo succesvol geworden.” Roel vervolgt: “Veel mensen denken dat mijn succes een marketingtruc is, omdat ik communicatie heb gestudeerd. Maar ik ben gewoon een control freak. Ik heb een fantastische manager die me vroeg: ‘Als we in een ideale wereld zaten, met wie zou je dan willen werken? Die lijst hebben we gemaakt, en van daaruit zijn we gaan werken om ons doel te bereiken. De wensenlijst bevatte onze favorite producers, muzikanten en bijvoorbeeld een fotograaf. Tot onze verbazing lukte het ons ook nog om deze mensen enthousiast te krijgen. Het succes is dus geen marketingtruc, maar puur intuitie. En het toeval heeft ons een handje geholpen: we hebben heel hard gewerkt om een goede plaat te maken en toevallig kregen we wind mee in alle andere facetten.” Ik wil de dingen niet half doen Nederlandse vrouwen zijn de leukste vrouwen van de wereld Roel is binnen no time ongelooflijk populair geworden en daarbij behoort de ‘afstandelijke sterrenstatus’. “Helaas is het zo dat als je bekender je bent,je soms minder benaderbaar bent voor je publiek. Dat was een leuk extra-tje van het opnemen van de videoclip, ik had de tijd om even met fans te praten, in plaats van dat ik een groot podium opkom en via een achteruitgang weer gauw wegga. Soms is dat wel handig, maar het is heel leuk om je fans te ontmoeten. Ik was toen niet even meer ‘VanVelzen’, maar ‘gewoon Roel’. En dat met die vrouwen was gewoon erg leuk. Ik vind Nederlandse vrouwen de leukste vrouwen van de wereld.” Roel begint, tot mijn grote vreugde, spontaan California Girls van The Beach Boys te zingen. De kracht van een goede relatie Dertigersdilemma |
De kleinste zanger ter wereld (2009)
| Hit the Road, VTM, 20.05 uur — Kleine jongen, grote stem. Zo wordt de Nederlandse zanger Roel Vanvelzen vaak omschreven. Kan ook moeilijk anders: met zijn 1m50 moet Vanvelzen de kleinste zanger ter wereld zijn. Zijn optreden op ‘Hit the Road’ vanavond laat ook Vlaanderen met hem kennismaken. Vanvelzen (31) is in thuisland Nederland al even een fenomeen. Sinds zijn Baby get higher in 2007 door de radiozenders werd opgepikt meerbepaald. Plots hoorde de massa dat er met dat kleine mannetje niet te lachen valt, dat hij wel degelijk een kanjer van een stem heeft. ‘Ik ben eigenlijk al mijn hele leven met muziek bezig,’ legt Vanvelzen uit. ‘Mijn vader was ook een muzikant, dus was het logisch dat ikzelf al gauw in kerstmusicals belandde, en even later in een studentenbandje.’
Met dat bandje won de kleine zanger-pianist in 1999 de Heineken Student Music Award , én de daaraan verbonden honderd (!) geregelde optredens. ‘Ik was een jaar of twintig en voelde de onzekerheid knagen, zoals elke twintigjarige. Zou ik het wel kunnen? Hoor ik op een podium thuis? Maar al gauw merkte ik dat ik bedoeld ben om daar te staan. Misschien is mijn succes net te danken aan die prestatiedrang, omdat ik mijn gestalte niet mee heb.’ Feit is dat Delftenaar Vanvelzen dankzij het applaus en de appreciatie naar een hoger niveau getild werd. Zijn onvolgroeide botten zijn géén handicap, hij praat en gaat normaal. En ja, hij heeft een vriendin. Maar bovenal: zijn debuutalbum Unwind maakt brokken. Bij onze noorderburen gingen al meer dan 50.000 stuks over de toonbank, goed voor platina. En nu is België dus aan de beurt. Burn is alvast een krokant en vooral goed gezongen liedje. Met zijn verschijning op Hit the Road – weliswaar vanop een verhoogje achter zijn piano – is het aanvalsplan voor Vlaanderen ingezet. Vanvelzen knikt zelfbewust. Vreest hij evenwel niet voor lacherige reacties van dat voor hem nog onbekende publiek? ‘Eigenlijk heb ik mijn vuurdoop al overleefd,’ klinkt het. ‘Voor een radiozender moest ik pas nog iets doen in Oostende, en daar viel alles heel goed mee. Het klopt wel dat het Belgische publiek over het algemeen vrij braaf is. Ze luisteren echt naar wat je doet, daar hou ik wel van. Kan je bij deze vermelden dat ze me altijd mogen bellen als er iemand uitvalt op de Gentse Feesten?’ ( lacht ) Als de Kleinste Zanger ter Wereld tot slot nog de beste mop wil vertellen die hij al over zichzelf hoorde? Vanvelzen: ‘De meeste moppen over mijn gestalte zijn nogal flauw… maar één keer vond ik het wel leuk om te antwoorden op de vraag van een journalist welke droom ik in mijn leven al opgegeven heb. De droom om NBA-basketballer te worden , antwoordde ik droog.’ |
“Omwille van mijn gestalte onthouden mensen me twee keer zo snel” (2009)
| Door de Vlaamse pers wordt Roel Van Velzen met zijn 1m50 omschreven als de kleinste zanger ter wereld. Tijdens de vierde opnamedag van Hit The Road zakte deze Nederlandse singer-songwriter af naar Sint-Niklaas. Backstage hadden we een uitgebreid gesprek met Roel. Neen, het was geen gesprek tussen een grote reus en ‘one angry dwarf’, als we tenminste de titel van een van zijn nummers mogen geloven. VanVelzen kan men immers omschrijven als de gemoedelijkheid zelve … Voor onze reporter was het echter geen eerste kennismaking met deze Nederlandse muzikant. Tijdens het zappen op televisie blijft hij regelmatig hangen bij De Wereld draait door. Door kenners omschreven als de meest succesvolle talkshow van de Lage Landen. En het is net in dat programma dat de carrière van VanVelzen een enorme boost kreeg. “Het scheelt al een slok op de borrel, wanneer je me daarvan kent (lacht). In mijn thuisland was mijn passage in dit programma een echt breekpunt in mijn carrière. Alle dingen kwamen vanaf toen tegelijkertijd op mij af. Het album werd gereleased, de liedjes werden gespeeld op de radio en ik mocht mijn ding daar op televisie doen. In één klap kon ik laten zien wie ik ben, wat ik kon en hoe mijn persoonlijkheid eruit zag. De crew van dit programma behandelde me als een echt adoptiekind. Vergeet niet dat televisie een zeer krachtig medium is. De herkenbaarheid stijgt zienderogen. Voor mijn carrière was het een echte stap voorwaarts. Het album kwam op 1 binnen in de Nederlandse hitlijsten. De pers wist me te vinden. In een jaar leek het wel alsof de wereld voor mij bleef doordraaien. Of ik een positieve stempel van dit programma draag ??? Ja, absoluut. Zo lang heb ik het ook niet gedaan. Op den duur moest ik optredens gaan annuleren om toch maar op televisie te komen. Toen bloedde mij artiestenhart te fel.”
Pianobar Improvisatie 1m50 |
10 vragen aan.. Roel van Velzen (2009)
| Podiumbeest Roel van Velzen (31) is helemaal terug met zijn nieuwe album ‘Take Me In’! En alsof dat niet genoeg is, brengt hij later dit jaar nog een cd uit, getiteld ‘Hear Me Out’.“Iedereen wil maar beroemd zijn. Waarom? Ik kan niet eens anoniem shoppen”
1. Waar en met wie werd je vanochtend wakker? 2. Welke dag uit je leven wil je vergeten? 3. Van wie was je laatste smsje en wat stond erin? 4. Wanneer was je voor het laatst naakt bij een ander? 5. Wat was je laatste leugen? 6. Wanneer was je laatste huilbui? 7. Met wie wil je niet gesignaleerd worden? 8. Wat is het duurste wat je ooit kocht, naast je huis? 9. Welke BN’er probeerde jou te verleiden? 10. Wat was je meest decadente moment tot nu toe? |
“Ik zing dus ik besta!” – Readers Digest (2009)
| Plotseling was hij daar. Met Baby Get Higher, zijn eerste hit. Who the fuck is VanVelzen stond er in die dagen op zijn T-shirt, alsof zijn doorbraak hem zelf ook verbaasde. Roel van Velzen (30) is niet jazz, maar rock en pop. Zijn power en het stoute plezier doen denken aan Robbie Williams, maar VanVelzen is eigenlijk vooral VanVelzen. Authentiek, origineel, verfrissend.En dat is misschien wel het grootste compliment denkbaar: VanVelzen is his own man. Dat geldt voor zijn muziek, maar ook voor zijn persoon. Supersize me is een andere T-shirt-tekst, een knipoog naar zijn opvallende gestalte. Na zijn vijfde had hij een groeistoornis: hij is nooit langer geworden dan 1 meter 50. In de muziek en op het podium is daar niets van te merken. Voor VanVelzen is de live experience van groot belang. Het gaat hem om de beleving. Om de passie. Om de verbondenheid.
‘Ik was enig kind en nogal een aandachtsorgel.’ Ik heb een zekere geldingsdrang, maar door mijn lengte werd dat nog eens versterkt. Het was ook bewijsdrift. Om mijn omgeving te laten zien: ik ben anders, maar ik kan ook wat. Ik was muzikaal, ik speelde piano en gitaar en ik playbackte graag. Gek doen, het hoogste woord voeren – om maar te voorkomen dat ze mij ook in figuurlijke zin over het hoofd zagen. Hoe belangrijk was muziek in jouw jeugdjaren? Ik kom uit een muzikale familie. Ik heb een foto uit 1937 van mijn beide grootvaders, die zaten in een accordeonband. Ik ben opgegroeid in hartje Delft. Mijn moeder heeft nooit de ambitie gehad om zangeres te worden; ze was activiteitenbegeleidster in een bejaardentehuis. Mijn vader wel. Hij is reclameman, maar muziek was altijd zijn grote hobby. Hij schreef nummers voor artiesten als Trijntje Oosterhuis en Rob de Nijs. De Harley Song is van mijn vader. Ik vond dat allemaal super-interessant, natuurlijk. Op je zesde scheidden jouw ouders. Trok dat een zware wissel? In mijn ouderlijk huis had mijn vader een geluiddichte muziek-kamer. Die was nu opeens voor mij. Mijn moeder vroeg: welk instrument wil je bespelen? Ik dacht: laat ik eens een drumstel vragen. Een dag daarna kreeg ik er een! Als ik boven mee zat te drummen met Fleetwood Mac, Queen of de Beatles, kon ik niets anders horen. Mijn moeder trok dan de stop eruit. ‘Mam, de stroom is eraf!’ Waarop zij riep: ‘Ja, we gaan eten!’ Ik kon mij goed redden. Toch voel ik wel een zekere heimwee naar die eerste vijf jaren. Toen waren we nog een gezinnetje, hè. Ik herinner me bijna niets meer van die periode. Foto’s van ons drietjes zijn mij erg dierbaar. Het doet toch pijn. Nú doet het pijn. Op je tiende stond je met een plastic gitaartje voor de spiegel. Je deed zogenaamd interviews met MTV. Wat drukte dat uit? Wie was jouw muzikale held? Wat beschouw je als belangrijkste leerschool? Plezier kun je eigenlijk niet faken. Alleen als jij het écht naar je zin hebt, komt het over. Dan gaan mensen mee. In de eerste jaren speelde ik alleen maar met betere, ervaren muzikanten uit Engeland en Amerika. Ik was 21 jaar en zoog alles op, als een spons. Ik was nog niet helemaal uit mijn schulp gekropen, zeg maar. Soms vroegen mensen of ik Short People van Randy Newman wilde spelen, of Kleine Jongen van André Hazes. Wilde ik best doen, hoor – voor honderd euro. Zo maakte ik daar een geintje van, ook al kon ik behoorlijk onzeker zijn over mijn lengte. Crazy Pianos is op vele manieren vormend voor mij geweest. Je bent acht centimeter langer dan de grootste chansonnière ooit: Edith Piaf. Is jouw fysiek puur vakmatig gezien een nadeel? De kracht van mijn stem is de energie en het timbre. In de afgelopen jaren heb ik vooral op power overleefd. Ik zou nu wat zachter willen leren zingen, daarom heb ik zangtechniekles. Om flexibel te zijn, maar ook om mijn stembanden minder pijn te doen. Ik gebruik wat vaker mijn kopstem, en probeer mijn bereik naar beneden toe op te rekken. Ik wil graag wat meer bodem. Is de stem je favoriete instrument? Je schrijft liedjes, terwijl je geen noot kunt lezen. Wonderlijk. Al met al lijkt jouw persoonlijke geschiedenis een rimpelloos verhaal. Ervaar je dat zelf ook zo? Wat was voor jou een verdrietig moment? Ik had ineens veel inspiratie om liedjes te schrijven. Zoals Fool for Life. In een bar raakte ik aan de praat met een Amerikaanse. Ik vertelde mijn verhaal, zo van: ik wil dit, ik wil dat, reizen, ontdekken, noem maar op. Ze zei: Of course, only fools are satisfied. Dat vond ik een schitterende zin. Ik besefte dat ik eigenlijk niets liever dan een fool wilde zijn. Al die jaren was ik druk in de weer om mijn eigen staart na te jagen. Rust wilde ik. Settling down. En ja, een man weet pas wat hij mist, als ze er niet is. Dat was een verdrietig moment. Ik was vrij, maar niet gelukkig. Ik had de liefde als vanzelfsprekend gezien. Ik miste de vriendschap. Háár vriendschap. Laat me raden: je schreef een liefdesliedje? Waarom houdt zij van jou? Twee jaar geleden brak je door met Baby Get Higher. Hoe heb je die tsunami van aandacht beleefd? Helmut Lotti vertelde in dit blad ooit dat fans kiezelstenen van zijn oprijlaan meenamen. We praten nu over de steentjes waar hij met de auto overheen was gereden. Wat is het mafste dat jij hebt meegemaakt? ‘Ik voel me soms een stuk vlees,’ zei je een keer. Wat is jouw ambitie? |
Muziekrecensie 2 (2009)
| Al weer drie jaar geleden maakte het grote publiek voor het eerst kennis met VanVelzen. Met het energieke ‘Baby Get Higher’ zong de geboren artiest zich naar de hoogste regionen van menige hitlijst. Wat volgde was het regelmatig aanschuiven bij De Wereld Draait Door en niet veel later gevolgd door het in ontvangst nemen van talloze muziekprijzen en een platina plaat voor zijn debuutalbum ‘Unwind’. Nederland bleek al snel te klein voor ‘onze’ Roel welke sinds vorig jaar ook in Duitsland aan de weg aan het timmeren is. Dit jaar lijkt hij zijn pijlen meer op Nederland te richten met het uitbrengen van een heus dubbelalbum, getiteld ‘Take Me In’ & ‘Hear Me Out’. Roel we waren je even kwijt, maar je bent terug! Wat heb je sinds ‘When Summer Ends’ allemaal uitgespookt? Nou, we hebben zeker niet stil gezeten. In 2008 hebben we op heel veel festivals gespeeld, op 5 mei waren we de helicopteract op bevrijdingsdag en deden voorprogrammas van Bon Jovi en Kelly Clarkson. Daarnaast heb ik veel liedjes geschreven, en in de studio gewerkt aan de voorproductie van de songs. Bovendien waren we veel in Duitsland. Als ik er nu op terug kijk was 2008 juist een extreem vol jaar. Moeten we vrezen dat je zult worden ingelijfd door onze Oosterburen? Hoe wordt er op je gereageerd in Duitsland? Zijn er verschillen tussen de Nederlandse muziekbusiness en de Duitse? Waar loop je tegen aan? Leukste ervaring in Duitsland? Je gaf in een eerder interview aan dat het leuk blijven vinden voor jouw een doel is. Heb je de flirt met Duitsland nodig om het, artiest zijn, leuk te blijven vinden? Met andere woorden ben je Nederland zat (herkend worden, etc)? Tussen het touren door heb je tijd weten te maken voor je tweede studioalbum. Eigenlijk je tweede en derde studioalbum, Take Me In & Hear Me Out. Wat kun je zeggen over de albums? In een eerder interview gaf je aan dat je als doel had voor het volgende album om je blijven te ontwikkelen, te leren. Welke ontwikkeling neem je zelf waar? Wij vinden dat je sound is ontwikkeld. De nummers klinken voller (hier en daar afgewisseld met wat toeters en bellen, zie ‘Love Song’), soms kennen we je niet eens terug ‘Stay A Little Longer’ (zang) en hier en daar doet het denken aan bands als Panic At The Disco (‘Love Song’). Hoofdmoot blijft wat ons betreft ‘pop’. Wat waren de leermomenten? Wie hebben je daarbij geholpen? Hoe zijn de nummers tot stand gekomen? Was er meer druk, na het succes van je debuutalbum? Op het eerste album ‘Take Me In’ staan enkel uptempo nummers. Nummers die volgens ons makkelijk zijn mee te zingen, met veelal ‘catchy’ refreintjes. Het klinkt allemaal luchtiger (bepaalde fase in je leven?). Op je eerste album stond telkens een bepaalde zin of uitdrukking centraal. Is dat nu ook het geval of heb je dit keer ergens anders je inspiratie vandaan gehaald? Heb je het idee dat je met dit dubbelalbum je andere doelstelling, handhaven aan de top, zult bewerkstelligen? Heb je het idee dat je de ‘muziek’ al de baas bent/kunt zijn. Of is muziek nog steeds sterker dan jezelf? Naar welk album gaat je eigen voorkeur uit? Naar welk nummer gaat je voorkeur uit? Waarom worden de albums niet tegelijkertijd aangeboden? Op het podium voel je je het best. Ooit aan gedachte om a la Gavin DeGraw een (akoestisch) live-album bij te sluiten? Als we je uitnodigen om binnen te komen, wat krijgen we dan te horen? Ben je een prater? Favoriete gespreksonderwerp? Naar welke artiest(en) luister je zelf graag? Welke vraag is je tijdens de vele interviews nog niet gesteld en had je wel verwacht? Welke vraag had aan je moeten worden gesteld? Waar zie je dit jaar, naast het uitkomen van je dubbelalbum, het meest naar uit? |
Veronica Magazine (2009)
| Roel van Velzen (31) vindt zichzelf geen virtuoos, maar veelzijdig is hij zeker! Dat is wel te horen op Take Me In, het nieuwe album van de vlotgebekte muzikant. Een goed gesprek met VanVelzen is nooit weg, maar wie hem wil zien en wil horen heeft ook geluk: hij treedt in het hele land op! PIANO OF MICROFOON? ,,Dit is een makkie. Dat is absoluut de WAT DOE JE VOOR EEN BETER MILIEU? ,,Ik compenseer mijn kilometers in de WAT IS HET LEKKERSTE DAT JE OOIT ,,Mijn meisje en ik waren in een mooi WIE ZET JE OP EEN VOETSTUK? ,,Ik ben heel erg trots op mijn moeder. IS SEKS ONDERSCHAT OF OVERSCHAT? ,,Je moet seks nooit onderschatten, dat WAT HOOPTEN JE OUDERS DAT ,,Mijn moeder wilde dat ik mijn studie DRANK OF DRUGS? ,,Drank. Een goed glas witte wijn, of een ALS JE MORGEN OP HET VLIEGTUIG ,,Australië, al is het daar nu wel winter. Ik WIE ZOU JE TOT LEVEN WEKKEN, ALS ,,Freddie Mercury. Ik wil wel met hem IN WELKE AUTO WIL JE NOG NIET DOOD ,,Ik heb niets met Mercedessen. Koud en HOEVEEL TV-TOESTELLEN HEB JE IN HUIS? ,,Eentje maar. Ik heb ook afgesproken MADONNA OF MARIAH? ,,Mariah heeft meer zangtalent, maar |
Styleguide (2009)
| n 2006 brak hij door met de hitsingle Baby Get Higher. Onlangs verscheen het eerste deel van het dubbelalbum Take Me In & Hear Me Out en in september volgt het tweede deel. Redenen genoeg voor een gesprekje met VanVelzen. 1. Dit jaar kom je met maar liefst twee nieuwe platen. Wat zijn je verwachtingen? ‘Na het uitkomen van mijn tweede cd kreeg ik het gevoel dat 2. Take Me In is uptempo, Hear Me Out meer laidback. ‘Ik ben niet zo’n opgewonden standje – totdat ik op het podium spring. 3. Houd je van auto’s? ‘Mijn allereerste eigen auto was een Polo, ik weet nog goed hoe trots 4. Had je ooit gedacht dat je zo ver zou komen? ‘Op een gegeven moment heb ik besloten om de rest van mijn leven 5. Heb je die ambitie van thuis meegekregen? ‘Ik heb van mijn ouders meegekregen dat ik iets kon als ik het ook |
– 2010 –
VanVelzen: ‘We worden kampioen!’ – Ons Oranje (2010)
| Het WK in Zuid-Afrika komt alsmaar dichterbij. In aanloop naar de mondiale eindronde komen BN’ers op OnsOranje.nl aan het woord. Deze week: zanger, pianist en gitarist VanVelzen, bekend van onder meer Baby Get Higher en When Summer Ends. Hij treedt rond de WK-wedstrijd van Nederland-Japan met een aantal artiesten op in de Amsterdam ArenA. Door: Joan Makenbach Voetbalfan? Oranjesupporter of sfeerkijker? Wilhelmus? Favoriete speler? Voorspelling? |
Televizier (2010)
| The voice of Holland live Dit is zo onderhand het 648ste interview dat Roel van Velzen geeft over The Voice of Holland. Maar hij doet nog zoveel meer! Hij is druk met zijn theatertour ‘Hear me out’ en vele promoties in België. Vijf vragen aan Roel.Hoe combineer je je theatertour met The Voice? “Kwestie van heel goed plannen en discipline. Mijn management doet ontzettend veel en zorgt ervoor dat ik mezelf heel houd. Ze stoppen me nog net niet in. Daardoor kan ik me vooral concentreren op de inhoud. Omdat ik het allemaal zo leuk vind, geeft dat ook veel energie.” Had het niet gemakkelijker geweest te wachten tot na The Voice? Ligt België inmiddels ook aan jouw voeten? Op welke kandidaat van je medecoaches ben je jaloers? Ga je het programma als coach winnen? |